Sentences of Peter Lombard

Liber I, Prologus
Liber I, distinctio 1, capitulum 1 Omnis doctrina est vel de rebus vel de signis.
Liber I, distinctio 1, capitulum 2 De rebus quibus fruendum est vel utendum est, et de his quae fruuntur vel utuntur.
Liber I, distinctio 1, capitulum 3 Quid sit frui vel uti.
Liber I, distinctio 2, capitulum 1 De trinitate et unitate.
Liber I, distinctio 2, capitulum 2 Quae fuerit intentio scribentium de Trinitate.
Liber I, distinctio 2, capitulum 3 Quis ordo sit servandus cum de Trinitate agitur.
Liber I, distinctio 2, capitulum 4 De testimoniis veteris Testamenti quibus Trinitatis mysterium declaratur.
Liber I, distinctio 2, capitulum 5 De testimoniis novi Testamenti ad idem pertinentibus.
Liber I, distinctio 3, capitulum 1 De cognitione Creatoris per creaturas in quibus Trinitatis vestigium apparet.
Liber I, distinctio 3, capitulum 2 De imagine et similitudine Trinitatis in anima humana.
Liber I, distinctio 3, capitulum 3 De similitudine creantis et creatae trinitatis.
Liber I, distinctio 3, capitulum 3 De Trinitatis unitate.
Liber I, distinctio 4, capitulum 1 Utrum Deus Pater se Deum genuerit.
Liber I, distinctio 4, capitulum 2 Utrum trinitas de uno Deo praedicetur, sicut unus Deus de tribus personis.
Liber I, distinctio 5, capitulum 1 Utrum divina essentia genuerit Filium vel genita sit a Patre, vel de ipsa natus sit Filius vel Spiritus Sanctus procedens.
Liber I, distinctio 5, capitulum 2 Quod Filius non est de nihilo, sed de aliquo, non tamen de materia, sic et Spiritus Sanctus.
Liber I, distinctio 5, capitulum 3 Quare Verbum Patris dicatur filius naturae.
Liber I, distinctio 6, capitulum 1 Utrum Pater voluntate genuerit Filium an necessitate, et an volens vel nolens sit Deus.
Liber I, distinctio 7, capitulum 1 Utrum Pater potuerit vel voluerit gignere Filium.
Liber I, distinctio 7, capitulum 2 An posse gignere Filium sit aliqua potentia in Patre, quae non sit in Filio.
Liber I, distinctio 8, capitulum 1 De veritate ac proprietate divinae essentiae.
Liber I, distinctio 8, capitulum 2 De incommutabilitate eiusdem.
Liber I, distinctio 8, capitulum 3 De simplicitate eiusdem.
Liber I, distinctio 8, capitulum 4 De corporali et spirituali creatura, quomodo sit multiplex et non simplex.
Liber I, distinctio 8, capitulum 5 Quod Deus cum sit simplex, tamen multipliciter dicitur.
Liber I, distinctio 8, capitulum 6 Quod Dei simplicitas nulli praedicamentorum subicitur.
Liber I, distinctio 8, capitulum 7 Quod Deus abusive dicitur substantia.
Liber I, distinctio 8, capitulum 8 Quod non est in Deo aliquid quod non sit Deus.
Liber I, distinctio 9, capitulum 1 De distinctione trium personarum.
Liber I, distinctio 9, capitulum 2 De coaeternitate Patris et Filii.
Liber I, distinctio 9, capitulum 3 De ineffabili et intelligibili generationis modo.
Liber I, distinctio 9, capitulum 4 Utrum debeat dici 'semper gignitur Filius' vel 'semper genitus est'.
Liber I, distinctio 9, capitulum 5 De obiectionibus haereticorum nitentium probare Filium non esse coaeternum Patri.
Liber I, distinctio 10, capitulum 1 De Spiritu Sancto: quod amor Patris et Filii est et proprie dicitur, cum sit in Trinitate amor qui est Trinitas; sicut Verbum proprie dicitur sapientia, et tamen tota Trinitas dicitur sapientia.
Liber I, distinctio 10, capitulum 2 Quod eadem nomina proprie et universaliter accipiuntur.
Liber I, distinctio 10, capitulum 3 Quod Spiritus Sanctus, sicut Patri et Filio est communis, ita commune nomen habet proprium.
Liber I, distinctio 11, capitulum 1 Quod Spiritus Sanctus procedit a Patre et Filio, quem tamen Graeci a Filio procedere diffitentur.
Liber I, distinctio 11, capitulum 1 De convenientia Latinorum et Graecorum in sensu et differentia in verbis.
Liber I, distinctio 12, capitulum 1 Utrum Spiritus Sanctus prius vel plenius procedat a Patre quam a Filio.
Liber I, distinctio 12, capitulum 2 Quod Spiritus Sanctus principaliter et proprie dicitur procedere a Patre.
Liber I, distinctio 13, capitulum 1 Quare Spiritus Sanctus, cum sit de substantia Patris, non dicatur genitus, sed tantum procedens.
Liber I, distinctio 13, capitulum 2 Cur Filius dicatur procedere, cum Spiritus Sanctus non dicatur gigni.
Liber I, distinctio 13, capitulum 3 Quod non potest mortalis distinguere inter generationem Filii et processionem Spiritus Sancti.
Liber I, distinctio 13, capitulum 4 Utrum Spiritus Sanctus debeat dici ingenitus, cum non sit genitus.
Liber I, distinctio 14, capitulum 1 De gemina processione Spiritus Sancti, temporali et aeterna.
Liber I, distinctio 14, capitulum 2 Quod non solum dona Spiritus Sancti, sed etiam ipse Spiritus Sanctus Deus datur hominibus et mittitur.
Liber I, distinctio 14, capitulum 3 An viri sancti possint dare Spiritum Sanctum.
Liber I, distinctio 15, capitulum 1 Quod Spiritus Sanctus a se ipso datur et Filius a se ipso mittitur.
Liber I, distinctio 15, capitulum 2 Quomodo intelligenda sit missio utriusque.
Liber I, distinctio 15, capitulum 3 Quod a Spiritu Sancto etiam Filius sit missus.
Liber I, distinctio 15, capitulum 4 Quod Filius etiam sit datus a se ipso.
Liber I, distinctio 15, capitulum 5 Quomodo intelligendum sit 'a me ipso non veni'.
Liber I, distinctio 15, capitulum 6 Utrum semel tantum sit missus Filius, an saepe.
Liber I, distinctio 15, capitulum 7 De duobus modis missionis Filii.
Liber I, distinctio 15, capitulum 8 Quod secundam alterum modum semel sit missus, secundum alterum saepe; et secundum alterum modum dicitur missus in mundum, secundum alterum non
Liber I, distinctio 15, capitulum 9 Quare Pater non dicitur missus.
Liber I, distinctio 15, capitulum 10 Quod Filius et Spiritus Sanctus non sunt quasi minores Patre quia missi.
Liber I, distinctio 16, capitulum 1 De missione Spiritus Sancti, quae fit duobus modis: visibiliter et invisibiliter.
Liber I, distinctio 16, capitulum 2 Quod Filius, secundam quod homo, non modo Patre sed Spiritu Sancto etiam minor est.
Liber I, distinctio 17, capitulum 1 Quod Spiritus Sanctus est caritas qua diligimus Deum et proximum.
Liber I, distinctio 17, capitulum 2 Quod fraterna dilectio est Deus, nec Pater vel Filius, sed tantum Spiritus Sanctus.
Liber I, distinctio 17, capitulum 3 Quod non est dictum per causam illud: 'Deus caritas est', sicut illud: 'Tu es patientia mea et spes mea'.
Liber I, distinctio 17, capitulum 4 Quomodo Spiritus Sanctus mittatur vel detur nobis.
Liber I, distinctio 17, capitulum 5 Utrum Spiritus Sanctus augeatur in homine, vel minus et magis habeatur vel detur, et an detur habenti et non habenti.
Liber I, distinctio 17, capitulum 6 Quod aliqui dicunt caritatem Dei et proximi non esse Spiritum Sanctum.
Liber I, distinctio 18, capitulum 1 Utrum concedendum sit per donum dari dona.
Liber I, distinctio 18, capitulum 2 Utrum Spiritus Sanctus eadem ratione dicatur donum, qua datum sive donatum.
Liber I, distinctio 18, capitulum 3 Quod sicut Filius nascendo accepit non tantum ut esset Filius, sed etiam essentia, ita Spiritus Sanctus procedendo accepit non tantum ut esset donum, sed ut esset essentia.
Liber I, distinctio 18, capitulum 4 Quod Spiritus Sanctus dicitur donum et donatum secundum duos modos praedictos processionis: quod secundum quod donum est, refertur ad Patrem; et secundum quod datum, ad eum qui dedit et ad eos quibus datur.
Liber I, distinctio 18, capitulum 5 An Filius, cum sit nobis datus, possit dici 'noster', ut Spiritus Sanctus.
Liber I, distinctio 18, capitulum 6 Utrum Spiritus Sanctus ad se ipsum referatur.
Liber I, distinctio 19, capitulum 1 De aequalitate trium personarum.
Liber I, distinctio 19, capitulum 2 Quod aeternitas et magnitudo et potentia in Deo est unum, etsi videantur diversa.
Liber I, distinctio 19, capitulum 3 Quod aliqua personarum aliam non excedit magnitudine, quia non est maior una persona quam alia, nec maius aliquid duae quam una, nec tres quam duae vel una.
Liber I, distinctio 19, capitulum 4 Quomodo dicitur Pater esse in Filio et Filius in Patre et Spiritus Sanctus in utroque.
Liber I, distinctio 19, capitulum 5 Quod nulla personarum pars est in Trinitate.
Liber I, distinctio 19, capitulum 6 Quare tres personae dicantur summe unum.
Liber I, distinctio 19, capitulum 7 Cum dicimus tres personas esse unam essentiam, nec ut genus de speciebus, nec ut speciem de individuis praedicamus, quia non est essentia genus et persona species, vel essentia species et personae individua.
Liber I, distinctio 19, capitulum 8 Quod nec secundum materialem causam dicuntur tres personae una essentia.
Liber I, distinctio 19, capitulum 9 Nec ita dicuntur tres personae una essentia ut tres homines unius naturae.
Liber I, distinctio 19, capitulum 10 Utrum tres personae differant numero, quae proprietatibus distinctae sunt.
Liber I, distinctio 19, capitulum 11 Quare tres personae simul non sunt maius aliquid quam una.
Liber I, distinctio 19, capitulum 12 Quod Deus non est dicendus triplex, sed trinus.
Liber I, distinctio 20, capitulum 1 Quod aliqua personarum non excedit aliam potentia.
Liber I, distinctio 20, capitulum 2 Quod non minus potest Filius quam Pater.
Liber I, distinctio 20, capitulum 3 De obiectionibus haereticis contra hoc et responsionibus catholicis.
Liber I, distinctio 21, capitulum 1 Quomodo possit dici 'solus Pater' vel 'solus Fillus' vel 'solus Spiritus Sanctus', cum sint inseparabiles.
Liber I, distinctio 21, capitulum 2 Utrum debeat dici 'solus Pater est Deus' vel 'solus Filius est Deus' vel 'solus Spiritus Sanctus est Deus', an 'Pater est solus Deus', 'Filius est solus Deus', 'Spiritus Sanctus est solus Deus'.
Liber I, distinctio 21, capitulum 3 Quomodo dicatur 'Trinitas est solus Deus', cum ipsa sit cum spiritibus et animabus sanctis.
Liber I, distinctio 22, capitulum 1 De nominum differentiis quibus utimur loquentes de Deo.
Liber I, distinctio 22, capitulum 2 De his quae temporaliter Deo conveniunt et relative dicuntur.
Liber I, distinctio 22, capitulum 3 De hoc nomine quod est 'trinitas'.
Liber I, distinctio 22, capitulum 4 De illis quae temporaliter Deo conveniunt et non dicuntur relative.
Liber I, distinctio 23, capitulum 1 De hoc nomine quod est 'persona': quod secundum substantiam dicatur, non singulariter, sed pluraliter accipitur in summa.
Liber I, distinctio 23, capitulum 2 Qua necessitate dictum sit 'tres personae' a Latinis, et a Graecis 'tres hypostases vel substantiae'.
Liber I, distinctio 23, capitulum 3 Quare non dicimus Patrem et Filium et Spiritum Sanctum esse tres deos ut tres personas.
Liber I, distinctio 23, capitulum 4 Cur non dicimus tres essentias ut tres personas.
Liber I, distinctio 23, capitulum 5 Quod in Trinitate non est diversitas vel singularitas vel solitudo, sed unitas et trinitas, et distinctio et identitas.
Liber I, distinctio 23, capitulum 6 Quod non debet dici Deus multiplex.
Liber I, distinctio 24, capitulum 1 Quid significetur his nominibus: unus, duo vel duae, tres vel tria, trinus vel trinitas, plures vel pluralitas, distinctio vel distinctae, cum his utimur loquentes de Deo.
Liber I, distinctio 25, capitulum 1 Quid significetur hoc nomine 'persona' in plurali numero, scilicet cum dicitur 'personae'.
Liber I, distinctio 25, capitulum 2 De triplici acceptione huius nominis 'persona' in Trinitate.
Liber I, distinctio 25, capitulum 3 Ex quo sensu dicatur alia persona Patris et alia Filii, sive alius in persona Pater, alius Filias.
Liber I, distinctio 26, capitulum 1 De hoc nomine 'hypostasis'.
Liber I, distinctio 26, capitulum 2 De proprietatibus personarum et de nominibus earum relativis.
Liber I, distinctio 26, capitulum 3 Quod non omnia dicuntur de Deo secundum substantiam: quaedam enim secundum relationem, nihil tamen secundum accidens.
Liber I, distinctio 26, capitulum 4 Quare dicatur proprium esse Unigeniti filium Dei esse, cum etiam homines sint filii Dei.
Liber I, distinctio 26, capitulum 5 Quod homo dicitur filius Trinitatis et Trinitas pater hominum.
Liber I, distinctio 26, capitulum 6 Quod Spiritus Sanctus eadem proprietate 'donum' dicitur qua 'spiritus sanctus', et utroque modo relative ad Patrem vel Filium.
Liber I, distinctio 26, capitulum 7 Utrum Pater vel Trinitas ipsa vel Filius possit dici 'spiritus sanctus'.
Liber I, distinctio 26, capitulum 8 Quod non omnia quae relative dicuntur suis ad se vicissim respondent vocabulis.
Liber I, distinctio 27, capitulum 1 Quae sint illae proprietates quibus distinguuntur personae.
Liber I, distinctio 27, capitulum 2 Quod non omnino idem dicere est 'esse patrem' et 'genuisse' vel 'habere filium'.
Liber I, distinctio 27, capitulum 3 Quod proprietates determinant hypostases, non substantiam, id est naturam.
Liber I, distinctio 27, capitulum 4 De generali regula eorum quae ad se, et eorum quae relative dicuntur.
Liber I, distinctio 27, capitulum 5 An secundum substantiam dicatur 'Deus de Deo' et huiusmodi.
Liber I, distinctio 28, capitulum 1 Quod non tantum tres sunt proprietates personarum.
Liber I, distinctio 28, capitulum 2 An solus Pater debeat dici non-genitus vel non-filius, sicut dicitur ingenitus.
Liber I, distinctio 28, capitulum 3 De proprietate quam notat ingenitus.
Liber I, distinctio 28, capitulum 4 Responsio Ambrosii contra Arianos de ingenito.
Liber I, distinctio 28, capitulum 5 An diversum sit esse Patrem et esse Filium.
Liber I, distinctio 28, capitulum 6 Si sapientia genita dicitur secundum relationem vel secundum substantiam.
Liber I, distinctio 28, capitulum 7 De imagine.
Liber I, distinctio 29, capitulum 1 De principio.
Liber I, distinctio 29, capitulum 2 Quod ab aeterno Pater est principium, et Filius, sed non Spiritus Sanctus.
Liber I, distinctio 29, capitulum 3 Quomodo Pater sit principium Filii, et ipse cum Filio Spiritus Sancti.
Liber I, distinctio 29, capitulum 4 An eadem notione Pater et Filius sint principium Spiritus Sancti.
Liber I, distinctio 30, capitulum 1 De his quae temporaliter de Deo dicuntur et relative, secundum accidens quod non Deo, sed creaturis accidit.
Liber I, distinctio 30, capitulum 1 An Spiritus Sanctus dicatur datum vel donatum relative ad se, cum a se detur.
Liber I, distinctio 31, capitulum 1 An Filius dicatur aequalis vel similis Patris secundam substantiam.
Liber I, distinctio 31, capitulum 2 De sententia S. Hilarii, qua in Trinitate personarum propria ostendit.
Liber I, distinctio 31, capitulum 3 Quare Patri attribuitur unitas.
Liber I, distinctio 31, capitulum 4 Quare Pater et Filius dicantur esse 'unum' vel 'unus Deus', sed non 'unus'.
Liber I, distinctio 31, capitulum 5 Quare dicitur esse aequalitas in Filio.
Liber I, distinctio 31, capitulum 6 Quare in Spiritu Sancto dicitur esse utriusque concordia vel connexio.
Liber I, distinctio 32, capitulum 1 Utrum Pater vel Filius ea dilectione diligat quae procedit ab utroque, id est Spiritu Sancto.
Liber I, distinctio 32, capitulum 2 Utrum Pater sit sapiens sapientia quam genuit.
Liber I, distinctio 32, capitulum 3 An Filius sit sapiens se ipso vel per se ipsum.
Liber I, distinctio 32, capitulum 4 An una tantum sit sapientia Patris.
Liber I, distinctio 32, capitulum 5 Sicut in Trinitate est dilectio quae est Trinitas, et tamen Spiritus Sanctus est dilectio quae non est Trinitas, nec ideo sant duae dilectiones, ita et de sapientia.
Liber I, distinctio 32, capitulum 6 Quare Pater non dicitur sapiens sapientia genita, sicut dicitur diligens dilectione quae ab ipso procedit.
Liber I, distinctio 33, capitulum 1 Utrum proprietates personarum sint ipsae personae vel divina usia.
Liber I, distinctio 33, capitulum 2 Quomodo proprietates possint esse in natura Dei nec eam determinent.
Liber I, distinctio 34, capitulum 1 De verbis Hilarii quibus, secundum pravorum intelligentiam, videtur dicere non idem esse divinam naturam et rem naturae, et non idem esse Deum et quod Dei est.
Liber I, distinctio 34, capitulum 2 Utrum ita possit dici 'unus Deus trium personarum' ut dicitur 'una essentia trium personarum', et 'tres personae unius Dei' ut 'tres personae unius essentiae'.
Liber I, distinctio 34, capitulum 3 Quod potentia, sapientia, bonitas in Scriptura interdum ad personas distincte referuntur.
Liber I, distinctio 34, capitulum 4 Quare Patri potentia, Filio sapientia, Spiritui Sancto bonitas tribuatur, cum sit una potentia, sapientia, bonitas trium.
Liber I, distinctio 34, capitulum 5 De hoc nomine 'homousion', ubi in auctoritate receptum sit et quid significet.
Liber I, distinctio 35, capitulum 1 De scientia et praescientia, providentia, dispositione et praedestinatione Dei.
Liber I, distinctio 35, capitulum 2 De quibus sit praescientia vel praevidentia Dei.
Liber I, distinctio 35, capitulum 3 De quibus dispositio.
Liber I, distinctio 35, capitulum 4 De quibus praedestinatio.
Liber I, distinctio 35, capitulum 5 De quibus providentia.
Liber I, distinctio 35, capitulum 6 De quibus sapientia vel scientia.
Liber I, distinctio 35, capitulum 7 Utrum praescientia vel dispositio vel praedestinatio Dei esse potuerit, si nulla essent futura.
Liber I, distinctio 35, capitulum 8 Quod scientia Dei est de temporalibus et aeternis.
Liber I, distinctio 35, capitulum 9 Quomodo omnia dicuntur esse in Deo et vita in eo.
Liber I, distinctio 36, capitulum 1 Utrum omnia debeant dici esse in Dei essentia, ut in Dei cognitione vel praesentia esse dicuntur.
Liber I, distinctio 36, capitulum 2 Qua ratione bona dicuntur esse in Deo et non mala.
Liber I, distinctio 36, capitulum 3 Utrum idem sit omnia esse ex Deo et per ipsum et in ipso.
Liber I, distinctio 36, capitulum 4 Quod omnia sunt in quolibet trium et per ipsum et in ipso.
Liber I, distinctio 36, capitulum 5 Quod non omnia quae ex Deo sunt, etiam de ipso sunt.
Liber I, distinctio 37, capitulum 1 Quibus modis dicitur Deus esse in rebus.
Liber I, distinctio 37, capitulum 2 Quod Deus non ubicumque est habitat, sed e converso.
Liber I, distinctio 37, capitulum 3 Ubi erat Deus antequam esset creatura.
Liber I, distinctio 37, capitulum 4 Quod Deus, cum sit in omnibus rebus essentialiter, non tamen coinquinatur sordibus rerum.
Liber I, distinctio 37, capitulum 5 Cum Deus sit ubique et semper, non tamen localis, nec loco nec tempore movetur.
Liber I, distinctio 37, capitulum 6 Quibus modis aliquid dicatur locale aut circumscriptibile.
Liber I, distinctio 37, capitulum 7 Quid sit mutari secundum tempus.
Liber I, distinctio 37, capitulum 8 Utrum spiritus creati sint locales et circumscriptibiles.
Liber I, distinctio 37, capitulum 9 Quod Deus est ubique sine locali motu.
Liber I, distinctio 38, capitulum 1 An scientia vel praescientia Dei sit causa rerum vel e converso.
Liber I, distinctio 38, capitulum 2 Utrum praescientia Dei possit falli.
Liber I, distinctio 39, capitulum 1 Utrum scientia Dei possit augeri vel minui, vel aliquo modo mutari.
Liber I, distinctio 39, capitulum 2 An Deus possit noviter vel ex tempore scire vel praescire aliquid.
Liber I, distinctio 39, capitulum 3 Utrum Deus possit scire plura quam scit.
Liber I, distinctio 39, capitulum 4 Quod Deus et semper et simul scit omnia.
Liber I, distinctio 40, capitulum 1 An aliquis praedestinatus possit damnari vel reprobus salvari.
Liber I, distinctio 40, capitulum 2 Quid sit reprobatio Dei et in quibus consideretur, et quis sit praedestinationis effectus.
Liber I, distinctio 41, capitulum 1 Utrum aliquod sit meritum obdurationis vel misericordiae.
Liber I, distinctio 41, capitulum 2 De variis super hoc carnalium opinionibus.
Liber I, distinctio 41, capitulum 3 An ea quae semel scit Deus vel praescit, semper sciat et praesciat, et semper scierit et praescierit.
Liber I, distinctio 42, capitulum 1 De omnipotentia Dei: quare dicatur omnipotens, cum nos multa possimus quae ipse non possit.
Liber I, distinctio 42, capitulum 2 Quomodo dicatur Deus omnia posse.
Liber I, distinctio 42, capitulum 3 Quod omnipotentia Dei secundam duo consideretur.
Liber I, distinctio 43, capitulum 1 Invectio contra illos qui dicunt Deum nil posse nisi quod vult et facit.
Liber I, distinctio 44, capitulum 1 An Deus possit facere aliquid melius quam facit, vel alio vel meliori modo.
Liber I, distinctio 44, capitulum 2 Utrum Deus semper possit omne quod potuit.
Liber I, distinctio 45, capitulum 1 De voluntate Dei quae essentia Dei est et de signis eius.
Liber I, distinctio 45, capitulum 2 Quod licet idem sit Deo velle quod esse, non tamen potest dici Deus omnia esse quae vult.
Liber I, distinctio 45, capitulum 3 De intelligentia harum locutionum: Deus scit vel Deus vult, Deus scit omnia vel vult aliquid.
Liber I, distinctio 45, capitulum 4 Quod Dei voluntas summe bona causa est omnium quae naturaliter sunt, cuius causa non est quaerenda, quia prima est et summa causa omnium.
Liber I, distinctio 45, capitulum 5 Quibus modis accipitur Dei voluntas.
Liber I, distinctio 45, capitulum 6 Quod praeceptio, prohibitio, permissio, consilium, operatio nomine voluntatis interdum intelliguntur.
Liber I, distinctio 45, capitulum 7 Utrum Deus velit ab omnibus fieri ea quae praecipit, vel non fieri quae prohibet.
Liber I, distinctio 46, capitulum 1 Quod voluntas Dei quae ipse est in nullo cassari potest.
Liber I, distinctio 46, capitulum 2 Quomodo intelligendum sit illud: Volui congregare filios tuos et noluisti, et illud: Qui vult omnes homines salvos fieri.
Liber I, distinctio 46, capitulum 3 Utrum mala Deo volente vel nolente fiant.
Liber I, distinctio 46, capitulum 4 Quomodo intelligendum sit illud Augustini: Mala fieri bonum est.
Liber I, distinctio 46, capitulum 5 De multiplici acceptione boni.
Liber I, distinctio 46, capitulum 6 Quod mala universitati valent.
Liber I, distinctio 46, capitulum 7 Quod in Deo non est causa ut sit homo deterior.
Liber I, distinctio 47, capitulum 1 Quomodo voluntas Dei de homine impletur quocumque se vertat.
Liber I, distinctio 47, capitulum 2 Ex quo sensu quaedam dicuntur fieri contra Dei voluntatem.
Liber I, distinctio 47, capitulum 3 Quare praecipit Deus omnibus bona facere et mala vitare, si non id ab omnibus vult impleri.
Liber I, distinctio 48, capitulum 1 Quod homo aliquando bona voluntate aliud vult quam Deus, et mala idem quod Deus.
Liber I, distinctio 48, capitulum 2 Quod Dei voluntas per malas hominum voluntates impletur.
Liber I, distinctio 48, capitulum 3 Utrum placuerit viris sanctis quod Christus pateretur et moreretur.
Liber I, distinctio 48, capitulum 4 Utrum passiones sanctorum debeamus velle.
Cap. 1. Quod unum est principium rerum, non plura.
Cap. 2. Quid sit creare, quid facere.
Cap. 3. Secundum quam rationem dicuntur de Deo huiusmodi verba: agere, facere.
Cap. 4. Quare rationalis creatura facta sit, id est homo vel angelus.
Cap. 5. Quomodo dicitur homo factus propter reparationem angelici casus.
Cap. 6. Quare ita homo sit institutus, ut unita sit anima corpori.
Cap. 7 (1). De angelis, quando facti sunt.
Cap.8 (2). Quod nihil factum est ante caelum et terram.
Cap. 9 (3). Quod simul cum tempore et cam mundo coepit spiritualis creatura et corporalis.
Cap. 10 (4). Ubi angeli mox creati fuerint.
Cap. 11 (5). Quod simul creata est visibilium materia et invisibilium natura et utraque informis.
Cap. 12 (6). Quomodo dixerit Lucifer: Ascendam in caelum.
Cap. 13 (1). Quales facti fuerint angeli.
Cap. 14 (2). An omnes angeli fuerint aequales in essentia, sapientia, libertate arbitrii.
Cap. 15 (3). Quae communia et aequalia habuerant angeli.
Cap. 16 (4). An boni vel mali creati sint, et an aliqua mora fuerit inter creationem et lapsum.
Cap. 17 (5). De triplici sapientia angelorum ante casum vel confirmationem.
Cap. 18 (6). An aliquam habuerint Dei dilectionem vel sui ante casum.
Cap. 19 (1). An perfecti et beati creati sint, an miseri et imperfecti.
Cap. 20 (1). De confirmatione et conversione stantium, et aversione et lapsu cadentium.
Cap. 21 (2). De libero arbitrio breviter tangitur.
Cap. 22 (3). An aliquid datum fuerit stantibus quo converterentur.
Cap. 23 (4). Qua gratia indigebant angeli et qua non.
Cap. 24 (5). An lapsis sit imputanda aversio.
Cap. 25 (6). Utrum beatitudinem quam acceperunt in confirmatione stantes meruerunt per aliquam tunc appositam gratiam.
Cap. 26 (1). Quod de maioribus et minoribus quidam ceciderunt, inter quos unus fuit celsior, scilicet Lucifer.
Cap. 27 (2). Unde et quo deiecti sunt.
Cap. 28 (3). Quare non est eis concessum habitare in caelo vel in terra.
Cap. 29 (4). De praelationibus daemonum.
Cap. 30 (5). An omnes daemones sint in hoc aƫre caliginoso, vel in inferno aliqui.
Cap.31 (6). De potestate Luciferi.
Cap. 32 (7). An daemones, semel victi a sanctis, ultra accedant ad alios.
Cap. 33 (1). Utrum boni angeli possint peccare, vel mali recte vivere.
Cap. 34 (2). Quod cum utrique habeant liberum arbitrium, non tamen ad utrumque flecti possunt.
Cap. 35 (3). Quod boni post confirmationem liberius habent arbitrium quam ante.
Cap.36 (4). Qui non possunt ex natura peccare sicut ante.
Cap. 37 (5). Quibus modis mali angeli noscant veritatem temporalium rerum.
Cap. 38 (6). Quod magicae artes virtute et scientia diaboli valent quae est ei a Deo.
Cap. 39 (7). Quod malis angelis non servit ad nutum materia visibilium rerum.
Cap. 40 (8). Quod non sunt creatores, licet per eos magi ranas et alia fecerint; sicut nec boni, etsi per eorum ministerium fiant creaturae.
Cap. 41 (9). Quod solus Deus sic operatur creationem rerum, sicut iustificationes mentis.
Cap. 42 (10). Quod angeli mali multa possunt per naturae vigorem, quae non possunt propter Dei prohibitionem.
Cap. 43 (1). Utrum omnes angeli corporei sint.
Cap. 44 (2). De formis quibus apparuit Deus, et de illis in quibus angeli apparent.
Cap. 45 (3). Quod Deus in specie qua Deus est nunquam apparuit mortalibus.
Cap.46 (4). Quomodo dicuntur daemones intrare in homines.
Cap. 47 (1). De ordinum distinctione.
Cap. 48 (2). Quid appelletur ordo, et quae sit ratio nominis cuiusque.
Cap. 49 (3). Quod nomina illa sumpta sunt a donis gratiae, non propter se, sed propter nos eis data.
Cap. 50 (4). Utrum hi ordines ab initio creationis distincti fuerint.
Cap. 51 (5). Utrum omnes angeli eiusdem ordinis sint aequales.
Cap. 52 (6). Quomodo dicat Scriptura decimum ordinem compleri de hominibus.
Cap. 53 (7). Utrum homines assumantur iuxta numerum stantium vel lapsorum.
Cap. 54 (1). An omnes caelestes spiritus mittantur.
Cap. 55 (2). An Michael, Raphael, Gabriel sint nomina ordinum vel spirituum.
Cap. 56 (1). Quod singulae animae habeant angelum bonum ad custodiam, malum ad exercitium.
Cap. 57 (2). Utrum angeli proficiant in merito et praemio usque ad iudicium.
Cap. 58 (1). De distinctione operum sex dierum.
Cap. 59 (2). Quod alii senserunt omnia simul facta in materia et forma, alii per intervalla temporum.
Cap. 60 (3). Quomodo per intervalla temporis res corporales conditae sint.
Liber II, Distinctio 12, Capitulus 4 Quo sensu tenebrae dicantur esse aliquid, et quo dicantur non esse aliquid.
Liber II, Distinctio 12, Capitulus 5 Quare illa materia confusa sit dicta informis et ubi ad esse prodiit, et quantumcumque in altum ascenderit.
Liber II, Distinctio 12, Capitulus 6 De quatuor modis divinae operationis.
Liber II, Distinctio 13, Capitulus 1 De primo distinctionis opere.
Liber II, Distinctio 13, Capitulus 2 De luce facta primo die, si spiritualis an corporalis fuerit.
Liber II, Distinctio 13, Capitulus 3 Ubi facta fuerit.
Liber II, Distinctio 13, Capitulus 4 Quibus modis accipitur dies.
Cap. 68 (5). De naturali ordine computationis dierum et de illo qui pro mysterio introductus est.
Cap. 69 (6). De intelligentia horum verborum: Dixit Deus.
Cap. 70 (7). Ex quo sensu Pater dicitur operari in Filio vel per Filium, vel in Spiritu Sancto.
Liber II, Distinctio 14, Capitulus 1 De opere secundae diei, qua factum est firmamentum.
Liber II, Distinctio 14, Capitulus 2 Quod caelum tunc factum debet intelligi.
Liber II, Distinctio 14, Capitulus 3 De qua materia factum sit.
Liber II, Distinctio 14, Capitulus 4 Quomodo aquae possunt esse super caelum, et quales sint.
Cap. 75 (5). De figura firmamenti.
Cap. 76 (6). Quare tacuit Scriptura de benedictione operis huius diei.
Cap. 77 (7). De opere tertii diei, quando aquae congregatae sunt in unum.
Cap. 78 (8). Quomodo omnes aquae congregatae sunt in unum locum, cum multa sint maria et flumina.
Cap. 79 (9). De opere quarti diei, quo facta sunt luminaria.
Cap. 80 (10). Quare facta sunt luminaria.
Cap. 81 (11). Quomodo sit accipiendum illud: Sint in signa et tempora.
Cap. 82 (1). De opere quinti diei, quo creata sunt natatilia et volatilia.
Cap. 83 (2). De opere sexti diei, quo creata sunt animalia et reptilia terrae.
Cap. 84 (3). De venenosis et noxiis animalibus.
Cap. 85 (4). Utrum minima animalia tunc creata fuerint.
Cap. 86 (5). Quare post omnia factus est homo.
Cap. 87 (6). De sententia illorum qui simul omnia facta esse contendunt.
Cap. 88 (7). Quomodo intelligenda sit requies Dei.
Cap. 89 (8). Quomodo accipiendum sit, quod dicitur Deus complesse opus suum septima die, cum tunc quieverit.
Cap. 90 (9). Quomodo omnia a Deo facta dicantur valde bona.
Cap. 91 (10). De sanctificatione septimae diei.
Cap. 92 (1). De hominis creatione.
Cap. 93 (2). Qualis factus sit homo.
Cap. 94 (3). De imagine et similitudine ad quam factus est homo.
Cap. 95 (4). Quare homo dicitur imago et ad imaginem, Filius non ad imaginem.
Cap. 96 (1). De creatione animae, an de aliquo facta sit; de insufflatione et inspiratione Dei.
Cap. 97 (2). Quando facta fuerit anima, an in corpore, an extra.
Cap. 98 (3). In qua aetate factus sit homo.
Cap. 99 (4). Quare homo, extra paradisum creatus, in paradiso sit positus.
Cap. 100 (5). Quibus modis paradisus accipitur.
Cap. 101 (6). De ligno vitae.
Cap. 102 (7). De ligno scientiae boni et mali.
Cap. 103 (1). De formatione mulieris.
Cap. 104 (2). Quare de latere viri, et non de alia parte corporis formata sit.
Cap. 105 (3). Quare dormienti, et non vigilanti subtracta sit costa.
Cap. 106 (4). Quod de costa in se multiplicata, sine additamento extrinsecae rei, facta fuerit.
Cap. 107 (5). De causis superioribus et inferioribus.
Cap. 108 (6). De causis quae in Deo sunt simul et in creaturis, et de his quae in Deo tantum sunt.
Cap. 109 (7). De anima mulieris, quae non ex anima viri, quia animae non sunt ex traduce.
Cap. 110 (1). De statu hominis ante peccatum, qualis fuit secundam corpus, et qualis post peccatum.
Cap. 111 (2). Quomodo dicitur homo factus in animam viventem.
Cap. 112 (3). Corpus hominis ante peccatum mortale et immortale erat, post peccatum mortuum.
Cap. 113 (4). Utrum immortalitas quam tunc habuit fuerit de conditione naturae, an ex gratiae beneficio.
Cap. 114 (5). Si posset homo vivere semper utens aliis lignis et non ligno vitae, Deo non mandante ut de illo ederet.
Cap. 115 (6). De immortalitate corporis prima et secunda.
Cap. 116 (1). De modo procreationis filiorum si non peccassent primi homines.
Cap. 117 (2). Quare in paradiso non coierunt.
Cap. 118 (3). De modo translationis in melius si non peccassent.
Cap. 119 (4). Utrum in perfectione staturae et usu membrorum procrearentur filii.
Cap. 120 (5). Utrum etiam in sensu parvuli nascerentur.
Cap. 121 (6). De duobus bonis: altero hic dato, altero promisso.
Cap. 122 (1). De invidia diaboli, qua ad tentandum accessit.
Cap. 123 (2). De forma in qua venit.
Cap. 124 (3). De calliditate serpentis.
Cap. 125 (4). Utrum elegerit serpentem ut per eum tentaret diabolus.
Cap. 126 (5). De modo tentationis.
Cap. 127 (6). De duplici tentationis specie.
Cap. 128 (7). Quare peccatum hominis, et non angeli, remediabile sit.
Cap. 129 (8). Quod non soli viro praeceptum fuit datum.
Cap. 130 (1). De origine illius peccati.
Cap. 131 (2). De mulieris elatione.
Cap. 132 (3). De viri elatione.
Cap. 133 (4). Quis magis deliquerit, vir an mulier.
Cap. 134 (5). De ignorantia excusabili et inexcusabili.
Cap. 135 (6). An voluntas praecesserit illud peccatum.
Cap. 136 (1). Quare Deus permiserit hominem tentari, quem sciebat casurum.
Cap. 137 (2). Qualis secundum animam fuerit homo ante peccatum.
Cap. 138 (3). De triplici scientia hominis ante lapsum.
Cap. 139 (4). Utrum homo praescius fuerit eorum quae sibi futura erant.
Cap. 140 (1). De gratia hominis et potentia ante casum.
Cap. 141 (2). De adiutorio homini in creatione dato, quo stare poterat.
Cap. 142 (3). De libero arbitrio.
Cap. 143 (4). De sensualitate.
Cap. 144 (5). De ratione et de partibus eius.
Cap. 145 (6). De simili ordine peccandi in nobis et in primis parentibus.
Cap. 146 (7). Quod in nobis est vir et mulier et serpens.
Cap. 147 (8). De spirituali coniugio viri et mulieris in nobis.
Cap. 148 (9). Qualiter per illa tria in nobis consummatur tentatio.
Cap. 149 (10). Quando mulier sola manducat cibum vetitum.
Cap. 150 (11). Quando etiam vir manducat.
Cap. 151 (12). Quando sit veniale vel mortale peccatum.
Cap. 152 (13). Quibus modis accipitur sensualitas in Scriptura.
Cap. 153 (1). Definitio liberi arbitrii secundum philosophos.
Cap. 154 (2). Qualiter in Deo accipitur liberum arbitrium.
Cap. 155 (3). Quod angeli et sancti habent liberum arbitrium.
Cap. 156 (4). Quod liberius erit liberum arbitrium quando peccare non poterit.
Cap. 157 (5). De differentia libertatis arbitrii secundum diversa tempora.
Cap. 158 (6). De quatuor statibus liberi arbitrii.
Cap. 159 (7). De corruptione liberi arbitrii per peccatum.
Cap. 160 (8). De tribus modis libertatis liberi arbitrii: a necessitate, a peccato, a miseria.
Cap. 161 (9). De libertate quae est ex gratia, et quae ex natura.
Cap. 162 (1). De gratia operante et cooperante.
Cap. 163 (2). Quid sit voluntas.
Cap. 164 (3). Quae sit gratia voluntatem bonam praeveniens.
Cap. 165 (4). Quod bona voluntas, quae praevenitur gratia, quaedam Dei dona praevenit.
Cap. 166 (5). Quod cogitatio boni praecedit fidem.
Cap. 167 (6). Quod intellectus et cogitationem boni et delectationem praevenit.
Cap. 168 (7). An per liberum arbitrium operetur homo bonum sine gratia.
Cap. 169 (8). Utrum eadem gratia sit, quae dicitur operans et cooperans.
Cap. 170 (9). Quomodo gratia meretur augeri.
Cap. 171 (10). De tribus generibus bonorum.
Cap. 172 (11). In quibus bonis sit liberum arbitrium.
Cap. 173 (1). De virtute, quid sit et quid actus eius.
Cap. 174 (2). De gratia quae liberat voluntatem, si virtus est vel non.
Cap. 175 (3). Quomodo ex gratia incipiunt bona merita, et de qua gratia hic intelligatur.
Cap. 176 (4). Quod bona voluntas gratia principaliter est.
Cap. 177 (5). Qua ratione dicitur fides mereri iustificationem.
Cap. 178 (6). De muneribus virtutum et de gratia, quae non est, sed facit meritum.
Cap. 179 (7). Quod idem est usus virtutis et liberi arbitrii, sed virtutis principaliter.
Cap. 180 (8). Quidam putant virtutes bonos usus esse liberi arbitrii, id est actus mentis.
Cap. 181 (1). De haeresi pelagiana.
Cap. 182 (2). Quomodo Pelagiani dictis Augustini utuntur in testimonium sui erroris.
Cap. 183 (3). Quomodo Augustinus illa verba determinet in Retractationibus.
Cap. 184 (4). De haeresi Ioviniani et Manichaei, quas collidit Hieronymus.
Cap. 185 (1). Utrum homo ante peccatum eguerit gratia operante et cooperante.
Cap. 186 (2). Si homo ante lapsum virtutes habuerit.
Cap. 187 (3). De eiectione hominis de paradiso.
Cap. 188 (4). Quomodo intelligendum sit illud: Ne sumat de ligno vitae et vivat in aeternum.
Cap. 189 (5). De flammeo gladio ante paradisum posito.
Cap. 190 (6). An ante peccatum homo comederit de ligno vitae.
Cap. 191 (1). Quod per Adam peccatum et poena transiit in posteros.
Cap. 192 (2). Utrum illud peccatum quod transiit, fuerit originale vel actuale.
Cap. 193 (3). Quidam putant fuisse actuale.
Cap. 194 (4). Quomodo assignant illud intrasse in mundum.
Cap. 195 (5). Quod originale peccatum vere fuit, quod transit in posteros.
Cap. 196 (6). Quid sit originale peccatum.
Cap. 197 (7). Quod originale peccatum est culpa.
Cap. 198 (8). Quod originale peccatum dicitur fomes peccati, id est concupiscentia.
Cap. 199 (9). Quid nomine concupiscentiae intelligitur, quae fomes est peccati.
Cap. 200 (10). Quod per Adam originale peccatum intravit in omnes, id est concupiscentia.
Cap. 201 (11). An sit peccatum originale, in quo omnes peccaverunt.
Cap. 202 (12). Ex quo sensu dictum est per inobedientiam unius multos constitui peccatores.
Cap. 203 (13). Quod peccatum originale in Adam fuit et in nobis est.
Cap. 204 (14). Quomodo omnes dicuntur in Adam fuisse quando peccavit, et ex eo descendisse.
Cap. 205 (15). Quod nihil extrinsecum convertatur in humanam substantiam quae est ex Adam.
Cap. 206 (1). Quomodo peccatum originale a patribus transeat in filios.
Cap. 207 (2). An secundum animam, an secundum carnem.
Cap. 208 (3). Quod per carnem traducatur peccatum et quomodo ostendit.
Cap. 209 (4). Causam corruptionis carnis ostendit, ex qua peccatum fit in anima.
Cap. 210 (5). Quare dicitur peccatum esse in carne.
Cap. 211 (6). Utrum causa originalis peccati, quae est in carne, sit culpa vel poena.
Cap. 212 (7). Quare dicitur originale peccatum.
Cap. 213 (1). Quomodo originale peccatum dimittitur in baptismo.
Cap. 214 (2). Utrum foeditas quam ex libidine trahit, in baptismo diluatur.
Cap. 215 (3). Utrum illius concupiscentiae Deus sit auctor.
Cap. 216 (4). Quare illud peccatum imputetur animae.
Cap. 217 (5). Utrum illud peccatum sit necessarium vel voluntarium.
Cap. 218 (6). Quare Deus iungit animam corpori, sciens inde maculari.
Cap. 219 (7). An anima sit talis, qualis a Deo creatur.
Cap. 220 (8). An animae ex creatione sint in donis naturalibus aequales.
Cap. 221 (1). An peccata omnium praecedentium patrum parvuli originaliter trahant ut peccatum Adae.
Cap. 222 (2). Quomodo in illo uno primo peccato plura reperiuntur.
Cap. 223 (3). An peccatum Adae sit gravius ceteris.
Cap. 224 (4). An illud peccatum sit primis parentibus dimissum.
Cap. 225 (5). Quomodo peccata parentum visitentur in filios et non visitentur.
Cap. 226 (1). De peccato actuali.
Cap. 227 (2). Quae fuit origo et causa peccati prima.
Cap. 228 (3). Quae fuit secundaria causa malorum.
Cap. 229 (4). Quod nonnisi in bona re sit malum.
Cap. 230 (5). Quod in his fallit dialecticorum regula de contrariis.
Cap. 231 (1). Quid sit peccatum.
Cap. 232 (2). De peccato.
Cap. 233 (3). Utrum malus actus, in quantum peccatum est, sit corruptio vel privatio boni.
Cap. 234 (4). Quomodo peccatum possit corrumpere bonum, cum nihil sit.
Cap. 235 (5). Qualiter homo se elongat a Deo.
Cap. 236 (6). An poena sit privatio boni.
Cap. 237 (1). Quod quaedam simul sunt peccatum et poena peccati, quaedam peccatum et causa peccati, alia vero peccatum et causa et poena peccati.
Cap. 238 (2). An peccatum sit causa peccati in quantum peccatum est.
Cap. 239 (3). Quod non omne peccatum est poena peccati.
Cap. 240 (4). Utrum peccata aliqua essentialiter sint poenae peccati.
Cap. 241 (5). Quod, cum peccatum etiam sit poena peccati, peccatum est ab homine, poena a Deo
Cap. 242 (6). De quibusdam quae indubitanter peccata sunt et poenae, et in quantum eis patimur, peccata non sunt.
Cap. 243 (1). Quod aliqui putant malos actus nullo modo esse a Deo.
Cap. 244 (2). Ex quo sensu dictum sit: Deus non est mali auctor.
Cap. 245 (1). De voluntate et eius fine.
Cap. 246 (2). Quis sit bonus finis, scilicet caritas.
Cap. 247 (3). Quod omnes bonae voluntates unum finem habent, et tamen quaedam diversos fines sortiuntur.
Cap. 248 (4). De differentia voluntatis et intentionis et finis.
Cap. 249 (1). Quare voluntas dicitur peccatum, cum sit de naturalibus, quorum nullum aliud peccatum est.
Cap. 250 (2). Quare actus voluntatis sit peccatum, si actus aliarum potentiarum non sunt peccata.
Cap. 251 (3). Ex quo sensu dicitur naturaliter omnis homo velle bonum.
Cap. 252 (1). An ex fine omnes actus pensari debeant, ut ex affectu vel fine omnes sint boni vel mali.
Cap. 253 (1). An omnis intentio et actio infidelium sit mala.
Cap. 254 (2). Quibus modis dicatur bonum.
Cap. 255 (3). Quomodo intelligendum sit illud: Peccatum adeo est voluntarium, ut nullo modo sit [peccatum si non sit voluntarium.
Cap. 256 (4). Et illud: Nusquam nisi in voluntate peccatum est.
Cap. 257 (5). Et item: Nonnisi voluntate peccatur.
Cap. 258 (6). Quod mala voluntas est voluntarium peccatum.
Cap. 259 (1). An voluntas et actio mala in eodem et circa idem sint unum peccatum vel plura.
Cap. 260 (2). Si peccatum ab aliquo commissum in eo sit usquequo poeniteat.
Cap. 261 (3). Quibus modis accipitur reatus
Cap. 262 (4). De modis peccatorum.
Cap. 263 (5). Quo differant delictum et peccatum.
Cap. 264 (6). De septem principalibus vitiis.
Cap. 265 (7). De superbia.
Cap. 266 (8). Quomodo superbia dicatur radix omnium malorum et cupiditas, cum superbia non sit cupiditas.
Cap. 267 (1). De peccato in Spiritum Sanctum.
Cap. 268 (1). De potentia peccandi, an sit homini vel diabolo a Deo.
Cap. 269 (2). An aliquando resistendum sit potestati.
III, Dist. 1, Cap. 1. Quare Filius carnem assumpsit, non Pater vel Spiritus Sanctus.
III, Dist. 1, Cap. 2 Utrum Pater vel Spiritus Sanctus potuerit incarnari.
III, Dist. 1, Cap. 3 An Filius qui tantum carnem accepit, aliquid fecerit quod non Pater vel Spiritus Sanctus.
III, Dist. 2, Cap. 1 Quare totam humanam naturam accepit, et quid nomine naturae intelligitur.
III, Dist. 2, Cap. 2 De unione Verbi et carnis mediante anima.
III, Dist. 2, Cap. 3 Quod simul assumpsit carnem et animam Verbum, nec caro prius est concepta quam assumpta.
III, Dist. 3, Cap. 1 De carne assumpta, qualis ante fuerit.
III, Dist. 3, Cap. 2 Quod nullus est sine peccato hic, excepta Virgine.
III, Dist. 3, Cap. 3 Quare Christus non fuit decimatus in Abraham sicut Levi.
III, Dist. 3, Cap. 4 Quare caro Christi non dicta est peccatrix, sed similis.
III, Dist. 4, Cap. 1 Quare Spiritui Sancto tribuatur incarnatio, cum sit opus Trinitatis.
III, Dist. 4, Cap. 2 Quare dicatur Christus conceptus et natus de Spiritu Sancto.
III, Dist. 4, Cap. 3 Quare Apostolus dicit Christum factum, quem nos fatemur natum.
III, Dist. 5, Cap. 1 Si persona vel natura personam vel naturam assumpsit, et si natura Dei sit incarnata.
III, Dist. 5, Cap. 2 An divina natura debeat dici caro facta.
III, Dist. 5, Cap. 3 Quare non accepit personam hominis, cum assumpserit hominem: quod quidam probare nituntur.
III, Dist. 6, Cap. 1 De intelligentia harum locutionum: Deus est homo, Deus factus est homo etc. Tres sententias ponit.
III, Dist. 6, Cap. 2 Prima est eorum qui dicunt in incarnatione hominem quendam ex anima et carne constitutum, et illum hominem factum esse Deum et Deum illum hominem; et auctoritates quibus ita asserunt ponit.
III, Dist. 6, Cap. 3 Secunda est eorum qui dicunt hominem illum ex tribus: substantiis vel ex duabus naturis constare, et hunc fatentur unam esse personam: ante incarnationem simplicem tantum, sed incarnatione compositam; et auctoritates quibus se muniunt proponit.
III, Dist. 6, Cap. 4 Tertia est eorum qui non solum personam ex naturis compositam negant, sed etiam aliquem hominem vel aliquam substantiam ibi ex anima et carne compositam diffitentur; et sic illa duo, scilicet animam et carnem, Verbo unita dicunt, ut non ex illis aliqua substantia vel persona componeretur, sed illis duobus velut indumento Deus vestiretur ut mortalibus oculis appareret: qui rationem incarnationis secundum habitum accipiunt.
III, Dist. 6, Cap. 5 Deinde auctoritates inducit quibus haec sententia roboratur.
III, Dist. 6, Cap. 6 Quatuor species habitus distinguuntur.
III, Dist. 7, Cap. 1 Deinde quae singulis sententiis adversari videntur ponit.
III, Dist. 7, Cap. 2 Ex quo sensu dicitur Christus praedestinatus.
III, Dist. 7, Cap. 3 Quod non debet dici homo dominicus.
III, Dist. 8, Cap. 1 An divina natura dici debeat nata de Virgine.
III, Dist. 8, Cap. 2 De gemina nativitate Christi qui bis natus est.
III, Dist. 9, Cap. 1 De adoratione exhibenda humanitati Christi.
III, Dist. 10, Cap. 1 Christus secundum quod homo sit persona vel aliquid.
III, Dist. 10, Cap. 2 An Christus secundum quod homo sit adoptivus filius.
III, Dist. 10, Cap. 3 An persona vel natura praedestinata sit.
III, Dist. 11, Cap. 1 Utrum Christus sit creatura vel factus.
III, Dist. 11, Cap. 2 De perfidia et poena Arii.
III, Dist. 11, Cap. 3 An homo ille semper fuerit
III, Dist. 12, Cap. 1 An Deus alium sumere potuit vel aliunde quam de genere Adae.
III, Dist. 12, Cap. 2 Si homo ille potuerit peccare vel non esse Deus.
III, Dist. 12, Cap. 3 Si Deus potuit assumere hominem in sexu muliebri.
III, Dist. 13, Cap. 1 De sapientia et gratia Christi hominis, an in eis proficere potuerit.
III, Dist. 14, Cap. 1 Si anima Christi habuerit sapientiam parem cum Deo, et si omnia scit quae Deus.
III, Dist. 14, Cap. 2 Quare Deus non dedit illi animae potentiam omnium ut scientiam.
III, Dist. 15, Cap. 1 De hominis defectibus quos assumpsit Christus.
III, Dist. 15, Cap. 2 De propassione et passione timoris vel tristitiae.
III, Dist. 15, Cap. 3 De quibusdam capitulis Hilarii obscuris, quibus a carne Christi dolores passionis submoveri videntur.
III, Dist. 15, Cap. 4 De tristitia Christi et eius causa secundum eundem.
III, Dist. 16, Cap. 1 An in Christo fuerit necessitas patiendi et moriendi, quae est defectus generalis.
III, Dist. 16, Cap. 2 De statibus hominis et quid Christus de singulis acceperit.
III, Dist. 17, Cap. 1 Si omnis Christi oratio vel voluntas impleta sit.
III, Dist. 17, Cap. 2 De voluntatibus Christi secundum duas naturas.
III, Dist. 17, Cap. 3 De capitulis quibusdam Ambrosii et Hilarii, ubi de dubitatione et timore Christi agitur.
III, Dist. 18, Cap. 1 Si Christus meruit sibi et nobis, et quid sibi et quid nobis.
III, Dist. 18, Cap. 2 Quod a conceptu meruit Christus sibi idem quod per passionem.
III, Dist. 18, Cap. 3 De eo quod scriptum est: Donavit illi nomen quod est supra omne nomen.
III, Dist. 18, Cap. 4 Si Christus sine omni merito habere valuit quod merito obtinuit.
III, Dist. 18, Cap. 5 De causa passionis et mortis Christi.
III, Dist. 19, Cap. 1 Qualiter a diabolo et a peccato redemit nos Christus per mortem.
III, Dist. 19, Cap. 2 Cur Deus homo et mortuus.
III, Dist. 19, Cap. 3 Quomodo a poena nos redemit Christus.
III, Dist. 19, Cap. 4 Quomodo poenam nostram portavit.
III, Dist. 19, Cap. 5 Si solus Christus redemptor ut mediator debet dici.
III, Dist. 19, Cap. 6 De mediatore.
III, Dist. 19, Cap. 7 Secundum quam naturam sit mediator.
III, Dist. 20, Cap. 1 Quod alio modo potuit liberare.
III, Dist. 20, Cap. 2 Quare isto modo potius.
III, Dist. 20, Cap. 3 Qua iustitia sit victus diabolus.
III, Dist. 20, Cap. 4 De causa inter Deum et hominem et diabolum.
III, Dist. 20, Cap. 5 De traditione Christi facta a Iuda, a Deo, a Iudaeis.
III, Dist. 20, Cap. 6 Utrum Christi passio sit opus Dei vel Iudaeorum.
III, Dist. 21, Cap. 1 Si in Christi morte separata fuit anima vel caro a Verbo.
III, Dist. 21, Cap. 2 Qua ratione dicitur Christus mortuus vel passus.
III, Dist. 22, Cap. 1 Si Christus in morte fuit homo.
III, Dist. 22, Cap. 2 Si Christus ubicumque est sit homo.
III, Dist. 22, Cap. 3 Quod Christus ubique totus est, sed non totum: ut totus est homo vel Deus, sed non totum.
III, Dist. 22, Cap. 4 Si ea quae dicuntur de Deo vel de Filio Dei, possint dici de homine illo vel de filio hominis.
III, Dist. 23, Cap. 1 Si Christus habuerit fidem, spem ut caritatem.
III, Dist. 23, Cap. 2 Quid sit fides.
III, Dist. 23, Cap. 3 Quot modis dicitur fides.
III, Dist. 23, Cap. 4 Quid sit credere Deum vel Deo vel in Deum.
III, Dist. 23, Cap. 5 De informi qualitate mentis quae in malo christiano est.
III, Dist. 23, Cap. 6 Quomodo dicatur una fides.
III, Dist. 23, Cap. 7 Quod fides est de his quae non videntur proprie, ipsa tamen videtur ab eo in quo est.
III, Dist. 23, Cap. 8 Descriptio fidei.
III, Dist. 23, Cap. 9 Quare sola fides dicitur fundamentum.
III, Dist. 24, Cap. 1 Quomodo intelligendum est illud: Cum factum fuerit credatis.
III, Dist. 24, Cap. 2 Si Petrus habuit fidem passionis quando vidit hominem illum pati.
III, Dist. 24, Cap. 3 Si aliqua sciuntur quae credantur.
III, Dist. 25, Cap. 1 De fide antiquorum.
III, Dist. 25, Cap. 2 De fide simplicium.
III, Dist. 25, Cap. 3 Quae ante adventum credere sufficiebat.
III, Dist. 25, Cap. 4 De fide Cornelii.
III, Dist. 25, Cap. 5 De aequalitate fidei, spei et caritatis et operis.
III, Dist. 26, Cap. 1 De spe, quid sit.
III, Dist. 26, Cap. 2 De quibus sit spes.
III, Dist. 26, Cap. 3 Quo differant fides et spes.
III, Dist. 26, Cap. 4 Si in Christo fuerit fides vel spes.
III, Dist. 26, Cap. 5 Si iusti in inferno fidem et spem habuerunt.
III, Dist. 27, Cap. 1 De caritate Dei et proximi quae in Christo et in nobis est.
III, Dist. 27, Cap. 2 Quid sit caritas.
III, Dist. 27, Cap. 3 Si eadem caritate diligitur Deus et proximus.
III, Dist. 27, Cap. 4 Quare dicuntur duo mandata caritatis.
III, Dist. 27, Cap. 5 De modo diligendi.
III, Dist. 27, Cap. 6 De impletione illius mandati: Diliges Deum ex toto corde.
III, Dist. 27, Cap. 7 Quod alterum mandatum in altero est.
III, Dist. 27, Cap. 8 Quae caritate diligenda sint.
III, Dist. 28, Cap. 1 Si iubemur totum proximum diligere et nos totos.
III, Dist. 28, Cap. 2 Quod in dilectione proximi includitur dilectio angelorum.
III, Dist. 28, Cap. 3 Quid sit proximus.
III, Dist. 28, Cap. 4 Quibus modis dicitur proximus.
III, Dist. 29, Cap. 1 De ordine diligendi: quid prius, quid post.
III, Dist. 29, Cap. 2 An omnes homines pariter diligendi sint.
III, Dist. 29, Cap. 3 De gradibus caritatis
III, Dist. 30, Cap. 1 Si melius est diligere inimicos quam amicos.
III, Dist. 31, Cap. 1 Si caritate semel habita amittatur.
III, Dist. 31, Cap. 2 Quare fides, spes, scientia dicuntur evacuari, et non caritas, cum et ipsa sit ex parte.
III, Dist. 31, Cap. 3 Si Christus ordinem diligendi servavit quem nos.
III, Dist. 32, Cap. 1 De caritate Dei.
III, Dist. 32, Cap. 2 Quomodo Deus dicitur magis diligere vel minus hunc vel illum.
III, Dist. 32, Cap. 3 Quod dupliciter inspicienda est dilectio Dei.
III, Dist. 32, Cap. 4 Si quis magis vel minus diligitur a Deo uno tempore quam alio.
III, Dist. 32, Cap. 5 Si Deus ab aeterno dilexit reprobos.
III, Dist. 33, Cap. 1 De quatuor virtutibus principalibus.
III, Dist. 33, Cap. 2 Utrum et in Christo fuerint et in angelis sint.
III, Dist. 33, Cap. 3 De usibus earum.
III, Dist. 34, Cap. 1 De septem donis Spiritus Sancti.
III, Dist. 34, Cap. 2 Utrum sint virtutes et sint in angelis.
III, Dist. 34, Cap. 3 Utrum in Christo fuerint.
III, Dist. 34, Cap. 4 De timorum distinctione.
III, Dist. 34, Cap. 5 De casto et servili et initiali.
III, Dist. 34, Cap. 6 Quo differant castus et servilis.
III, Dist. 34, Cap. 7 Quod timor servilis et initialis dicitur initium sapientiae, sed differenter.
III, Dist. 34, Cap. 8 Quomodo castus timor permanet in aeternum.
III, Dist. 34, Cap. 9 Si timor poenae qui fuit in Christo, fuit servilis vel initialis.
III, Dist. 35, Cap. 1 De sapientia et scientia, quo differant.
III, Dist. 35, Cap. 2 In quo differat sapientia ab intellectu.
III, Dist. 35, Cap. 3 Utrum intellectus et scientia quae inter dona numerantur sint illa quae naturaliter habet homo.
III, Dist. 36, Cap. 1 De connexione virtutum, quae non separantur.
III, Dist. 36, Cap. 2 An cunctae virtutes pares sint in quocumque sint.
III, Dist. 36, Cap. 3 Quomodo in caritate tota lex pendet.
III, Dist. 37, Cap. 1 De decem mandatis, quomodo contineantur in duobus.
III, Dist. 37, Cap. 2 Quare idolum nihil esse in mundo dicitur.
III, Dist. 37, Cap. 3 Quare in Spiritu Sancto proprie dicitur fieri remissio peccatorum.
III, Dist. 37, Cap. 4 De sensu spirituali et carnali Legis.
III, Dist. 37, Cap. 5 De furto.
III, Dist. 37, Cap. 6 De mendacio.
III, Dist. 38, Cap. 1 De triplici genere mendacii.
III, Dist. 38, Cap. 2 De octo speciebus mendacii.
III, Dist. 38, Cap. 3 Quid sit mendacium.
III, Dist. 38, Cap. 4 Quid mentiri.
III, Dist. 38, Cap. 5 Quod omne mendacium peccatum sit, sive prosit sive non, et quare.
III, Dist. 38, Cap. 6 In quibus rebus cum periculo erratur vel non.
III, Dist. 39, Cap. 1 De periurio.
III, Dist. 39, Cap. 2 An sit periurium quod non est mendacium.
III, Dist. 39, Cap. 3 De triplici modo periurii.
III, Dist. 39, Cap. 4 An iuratio sit malum.
III, Dist. 39, Cap. 5 De iuramento quod fit per creaturas.
III, Dist. 39, Cap. 6 Quae iuratio sit gravior: an quae fit per Deum, an quae fit per creaturas, vel per Evangelium.
III, Dist. 39, Cap. 7 Quid est dicere: Per Deum.
III, Dist. 39, Cap. 8 De illis qui iurant per falsos deos.
III, Dist. 39, Cap. 9 Quod iuramentum vel promissio contra Deum facta non est tenenda.
III, Dist. 39, Cap. 10 Si est periurus, qui non facit quod incaute iurat.
III, Dist. 39, Cap. 11 De illis qui verborum calliditate iurant.
III, Dist. 39, Cap. 12 De illo qui cogit aliquem iurare.
III, Dist. 40, Cap. 1 Quare Lex dicitur comprimere manum, non animum.
III, Dist. 40, Cap. 2 Quae sit littera occidens.
III, Dist. 40, Cap. 3 De Legis et Evangelii distantia.
Cap. 1. De sacramentis.
Cap. 2. Quid sit sacramentum.
Cap. 3. Quid sit signum.
Cap. 4. Quo differant signum et sacramentum.
Cap. 5. Quare instituta sunt sacramenta
Cap. 6. De differentia sacramentorum veterum et novorum.
Cap. 7. De circumcisione.
Cap. 8. Quod remedium illi habuerunt qui fuerunt ante circumcisionem.
Cap. 9. De institutione circumcisionis et causa.
Cap. 10. De parvulis defunctis ante diem octavum, quo fiebat circumcisio.
Cap. 11 (1). De sacramentis novae Legis.
Cap. 12 (2). De baptismo.
Cap. 13 (3). De differentia baptismi Ioannis et Christi.
Cap. 14 (4). Quid utilitatis habuit baptismus Ioannis.
Cap. 15 (5). Si fuit sacramentum baptismus ille.
Cap. 16 (6). De forma baptismi Ioannis.
Cap. 17 (1). Quid sit baptisma.
Cap. 18 (2). De forma baptismi.
Cap. 19 (3). Quod Apostoli in Christi nomine baptizaverunt.
Cap. 20 (4). Si in nomine Patris tantum vel Filii vel Spiritus Sancti possit tradi baptismus.
Cap. 21 (5). De institutione baptismi.
Cap. 22 (6). Quare in aqua tantum fiat.
Cap. 23 (7). De immersione, quoties fieri debeat.
Cap. 24 (8). Quando circumcisio amisit vim suam.
Cap. 25 (9). De causa institutionis baptismi.
Cap. 26 (1). De illis qui suscipiunt sacramentum et rem, et rem et non sacramentum, et sacramentum et non rem.
Cap. 27 (2). De ficte accedentibus.
Cap. 28 (3). Quomodo intelligatur illud: Quotquot in Christo baptizati estis, Christum induistis.
Cap. 29 (4). Quod passio supplet vicem baptismi, et fides, et contritio.
Cap. 30 (5). Quid prosit baptismus cum fide accedentibus.
Cap. 31 (6). Quid dimittitur in baptismo iustis.
Cap. 32 (7). Cuius rei sit sacramentum baptismus quem recipit iustus.
Cap. 33 (1). Quod baptismus aeque bonus est, a bono vel malo datus.
Cap. 34 (2). De potestate baptismi et ministerio.
Cap. 35 (3). Quae fuit potestas baptismi quam Christus potuit dare servis et non dedit.
Cap. 36 (1). Quibus liceat baptizare.
Cap. 37 (2). Si rebaptizandi sunt ab haereticis baptizati.
Cap. 38 (3). Quod nullus in materno utero baptizatur.
Cap. 39 (4). Utrum baptismus sit, cum verba corrupte proferuntur.
Cap. 40 (5). De illo qui pro ludo immergitur.
Cap. 41 (6). De responsione patrinorum.
Cap. 42 (7). De catechismo et exorcismo.
Cap. 43 (1). De sacramento confirmationis.
Cap. 44 (2). Quod nonnisi a summis sacerdotibus tradi potest.
Cap. 45 (3). Quae sit virtus huius sacramenti.
Cap. 46 (4). Utrum hoc sacramentum sit dignius baptismo.
Cap. 47 (5). Utrum possit iterari.
Cap. 48 (1). De sacramento altaris.
Cap. 49 (2). Quod huius sacramenti in veteri Testamento figura praecessit, sicut et baptismi.
Cap. 50 (3). De institutione huius sacramenti .
Cap. 51 (4). De forma.
Cap. 52 (5). Quare Christus post alium cibum dedit hoc sacramentum discipulis.
Cap. 53 (6). De sacramento et re.
Cap. 54 (7). Quod res sacramenti duplex est.
Cap. 55 (1). De duobus manducandi modis.
Cap. 56 (2). De errore illorum qui dicunt tantum corpus Christi a bonis sumi.
Cap. 57 (3). De intelligentia quorundam verborum ambiguorum.
Cap. 58 (1). De haeresi illorum qui dicunt corpus Christi non esse in altari nisi in signo.
Cap. 59 (2). De Sanctorum testimoniis quibus probatur verum corpus Christi esse in altari.
IV, Dist. 11, Cap. 1 De modo conversionis.
IV, Dist. 11, Cap. 2 Quomodo dicitur corpus Christi confici de substantia panis.
IV, Dist. 11, Cap. 3 Quare sub alia specie sumatur.
IV, Dist. 11, Cap. 4 Quare sub duplici specie.
IV, Dist. 11, Cap. 5 Quare aqua misceatur.
IV, Dist. 11, Cap. 6 Quale corpus dedit Christus discipulis in coena.
IV, Dist. 12, Cap. 1 Ubi illa accidentia fundentur.
Cap. 67 (2). De fractione et partibus.
Cap. 68 (3). De confessione Berengarii.
Cap. 69 (4). Quid illae partes significent.
Cap. 70 (5). Si Christus immolatur in altari quotidie, et an sit sacrificium quod a sacerdote geritur.
Cap. 71 (6). De causa institutionis.
Cap. 72 (1). Si hoc sacramentum conficiatur ab haereticis vel excommunicatis.
Cap. 73 (2). Quid faciat haereticum et quid sit haereticus.
Cap. 74 (1). De poenitentia.
Cap. 75 (2). Unde dicitur poenitentia.
Cap. 76 (3). Quid sit poenitentia.
Cap. 77 (4). De solemni et unica poenitentia.
Cap. 78 (5). Quod peccata saepe dimittuntur per poenitentiam.
Cap. 79 (1). Quod pluribus irretitus peccatis non potest vere de uno poenitere nisi et de omnibus poeniteat.
Cap. 80 (2). Quibus de causis contingunt flagella.
Cap. 81 (3). De Aegyptiis et Sodomitis, qui temporaliter dicuntur puniti ne in aeternum perirent.
Cap. 82 (4). De generibus eleemosynae.
Cap. 83 (5). Quid sit eleemosyna.
Cap. 84 (6). Utrum in mortali peccato permanentes et largas eleemosynas facientes debeant dici satisfacere.
Cap. 85 (7). Utrum bona quae fiunt ab aliquibus malis valeant ad meritum vitae cum fuerint conversi ad bonum.
Cap. 86 (1). De tribus in poenitentia considerandis, scilicet compunctione, confessione, satisfactione.
Cap. 87 (2). Quae sit vera satisfactio.
Cap. 88 (3). Quae sit satisfactio falsa.
Cap. 89 (4). De tribus actionibus poenitentiae.
Cap. 90 (5). De multitudine venialium, quae gravat ut unum grande peccatum.
Cap. 91 (6). De satisfactione venialium.
Cap. 92 (1). Utrum sine confessione dimittantur peccata.
Cap. 93 (2). Si sufficit soli Deo confiteri.
Cap. 94 (3). Quod non sufficit soli Deo confiteri si possit confiteri sacerdoti.
Cap. 95 (4). An sufficiat confiteri laico.
Cap. 96 (5). Ad quid valeat confessio.
Cap. 97 (1). De remissione quam praestat sacerdos.
Cap. 98 (2). De clavibus.
Cap. 99 (3). De usu clavium.
Cap. 100 (4). Si sacerdos potest dimittere peccatum vel retinere peccatum.
Cap. 101 (5). Quomodo sacerdotes dimittunt peccata vel retinent.
Cap. 102 (6). Quomodo sacerdotes ligant vel solvunt a peccatis.
Cap. 103 (7). Quomodo intelligendum sit illud: Quodcumque solveris etc.
Cap. 104 (8). Quae sint interiores tenebrae et interior macula.
Cap. 105 (1). Quando hae claves dantur et quibus.
Cap. 106 (2). Utrum per indignos transfundatur gratia dignis.
Cap. 107 (3). Quomodo intelligendam sit: Maledicam benedictionibus vestris.
Cap. 108 (4). Qualis esse debeat iudex ecclesiasticus.
Cap. 109 (1). De his qui in fine poenitent.
Cap. 110 (2). De his qui poenitentiam non complent.
Cap. 111 (3). De illo cui sacerdos indiscretus iniungit poenam.
Cap. 112 (4). Quod morientibus non est imponenda satisfactio, sed innotescenda.
Cap. 113 (5). Quod non est poenitentia neganda vel reconciliatio in necessitate.
Cap. 114 (6). Quod presbyter non reconciliet aliquem inconsulto episcopo, nisi in necessitate.
Cap. 115 (7). An oblatio eius sit recipienda, qui currens ad poenitentiam, praevenitur morte.
Cap. 116 (1). De peccatis quae post hanc vitam dimittuntur.
Cap. 117 (2). De his qui aedificant aurum, argentum, lapides pretiosos, foenum, stipulam.
Cap. 118 (3). De igne purgatorio, quo alii citius, alii tardius purgantur.
Cap. 119 (4). Quid sit aedificare lignum, foenum, stipulam.
Cap. 120 (5). Quid sit aedificare aurum, argentum, lapides pretiosos.
Cap. 121 (6). Quod aliquem vere poenitet, etsi non de omni veniali.
Cap. 122 (7). Quid sit generalis confessio.
Cap. 123 (8). Quod nemo debet confiteri peccata quae non fecit.
Cap. 124 (9). De poena sacerdotis qui peccatum confitentis publicat.
Cap. 125 (1). Si peccata dimissa redeant.
Cap. 126 (2). Quid sit sacramentum et res.
Cap. 127 (1). De sacramento unctionis extremae.
Cap. 128 (2). De tribus generibus unctionis.
Cap. 129 (3). A quibus fuerit hoc sacramentum institutum.
Cap. 130 (4). De iteratione huius sacramenti.
Cap. 131 (1). De ordinibus ecclesiasticis, quot sint.
Cap. 132 (2). Quare septem sint.
Cap. 133 (3). Quales assumendi sint a clero.
Cap. 134 (4). De corona et tonsura.
Cap. 135 (5). De ostiariis.
Cap. 136 (6). De lectoribus.
Cap. 137 (7). De exorcistis.
Cap. 138 (8). De acolytis.
Cap. 139 (9). De subdiaconis.
Cap. 140 (10). De diaconis.
Cap. 141 (11). De presbyteris.
Cap. 142 (12). Qui dicuntur ordines sacri.
Cap. 143 (13). Quid appellatur ordo.
Cap. 144 (14). De nominibus dignitatis et officii.
Cap. 145 (15). De episcopo.
Cap. 146 (16). De pontifice.
Cap. 147 (17). De quadripartito episcoporum ordine.
Cap. 148 (18). De vate.
Cap. 149 (19). De cantore.
Cap. 150 (1). De ordinatis ab haereticis.
Cap. 151 (2). De simonia, unde dicitur et quid sit.
Cap. 152 (3). De his qui a simoniacis ordinantur scienter vel non.
Cap. 153 (4). De his qui dicunt se emere corporalia, et non spiritualia.
Cap. 154 (5). De distinctione simoniacorum.
Cap. 155 (6). De his qui violenter ab haereticis vel ab aliis simoniacis ordinantur.
Cap. 156 (7). De aetate ordinandorum.
Cap. 157 (1). De sacramento coniugii.
Cap. 158 (2). De institutione eius et causa.
Cap. 159 (3). Quando secundum praeceptum et secundum indulgentiam contractum sit coniugium.
Cap. 160 (4). Quibus modis accipitur indulgentia.
Cap. 161 (5). Quod nuptiae bonae sint.
Cap. 162 (6). Cuius rei sacramentum sit coniugium.
Cap. 163 (1). Quae sint consideranda in coniugio.
Cap. 164 (2). Quid sit coniugium.
Cap. 165 (3). De consensu qui efficit coniugium.
Cap. 166 (4). Quando incipit esse coniugium.
Cap. 167 (5). De opinione quorundam, qui dicunt coniugium non esse ante carnalem copulam.
Cap. 168 (6). Quod sponsa potest eligere monasterium sine sponsi consensu.
Cap. 169 (7). Quod coniugatus sine coniugis consensu nequit profiteri continentiam.
Cap. 170 (8). De adulterinis coniugiis.
Cap. 171 (9). Quod multipliciter sponsus et sponsa accipitur.
Cap. 172 (10). Quae sponsa sit vidua mortuo sponso, et quae non.
Cap. 173 (1). Si consensus de futuro, etiam iuramento firmatus, faciat coniugium.
Cap. 174 (2). De his quae pertinent ad substantiam et ad decorem sacramenti.
Cap. 175 (3). Utrum consensus ille qui facit matrimonium, sit de carnali copula, an de cohabitatione, an de alio.
Cap. 176 (4). Quare de latere viri formata est mulier.
Cap. 177 (1). Quod non est consensus legitimus, ubi est coactio.
Cap. 178 (1). De errore qui evacuat consensum.
Cap. 179 (2). De coniugio Mariae et Ioseph.
Cap. 180 (3). De finali causa coniugii.
Cap. 181 (4). Quod malus finis non contaminat sacramentum.
Cap. 182 (1). De tribus bonis coniugii.
Cap. 183 (2). De duplici separatione.
Cap. 184 (3). De his qui procurant venena sterilitatis.
Cap. 185 (4). Quando sint homicidae qui procurant abortum.
Cap. 186 (5). De excusatione coitus quae fit per bona coniugii.
Cap. 187 (6). De indulgentia quam facit Apostolus.
Cap. 188 (7). De malo incontinentiae.
Cap. 189 (8). De carnis delectatione, quae peccatum sit vel non.
Cap. 190 (1). De solutione carnalis debiti.
Cap. 191 (2). De continentia ex communi consensu servanda.
Cap. 192 (3). Quando cessandum sit a coitu.
Cap. 193 (4). Quibus temporibus non sint celebrandae nuptiae.
Cap. 194 (1). De diversis legibus coniugii.
Cap. 195 (2). Utrum Ioannis virginitas sit praeferenda castitatis Abrahae.
Cap. 196 (3). Quae erat consuetudo coniugii sub Lege.
Cap. 197 (4). Cui licebat tunc plures habere vel non.
Cap. 198 (1). De personis legitimis.
Cap. 199 (2). De frigidis separandis vel non.
Cap. 200 (3). De his qui maleficiis impediti coire nequeunt.
Cap. 201 (4). De furiosis.
Cap. 202 (5). De his qui dormiunt cum duabus sororibus.
Cap. 203 (6). Quod non est dimittenda uxor pro aliqua macula corporis.
Cap. 204 (1). De iure viri et mulieris.
Cap. 205 (2). Quod fornicariam nequit dimittere vir, nisi ipse expers fuerit fornicationis, et e converso.
Cap. 206 (3). De reconciliatione eorum qui propter fornicationem separantur.
Cap. 207 (4). De illis qui ante coniunctionem se polluerunt per adulterium.
Cap. 208 (1). De servis, utrum propter extremam conditionem possit fieri separatio.
Cap. 209 (2). De copula servi et ancillae diversorum dominorum.
Cap. 210 (3). De viro qui se facit servum ut dividatur ab uxore.
Cap. 211 (4). De aetate contrahentium.
Cap. 212 (1). In quibus ordinibus nequeat contrahi matrimonium.
Cap. 213 (2). De interfectoribus suorum coniugum.
Cap. 214 (1). De votis.
Cap. 215 (2). De votorum differentia.
Cap. 216 (3). De illis qui post longam captivitatem redeunt.
Cap. 217 (1). De dispari cultu.
Cap. 218 (2). De coniugio fidelis et infidelis, et duorum infidelium.
Cap. 219 (3). De fornicatione spirituali, propter quam dimitti coniux potest.
Cap. 220 (4). Pro quibus peccatis possit fieri separatio vel non.
Cap. 221 (5). Quando licet fideli aliam ducere vel non.
Cap. 222 (6). Utrum coniugium inter infideles sit.
Cap. 223 (7). Quod coniugium sit legitimum.
Cap 224 (1). De cognatione carnali.
Cap. 225 (2). De computatione graduum consanguinitatis.
Cap. 226 (3). Quare sex gradus computantur.
Cap. 227 (4). De dispensatione Gregorii habita ad Anglos.
Cap. 228 (1) De affinitatis gradibus.
Cap. 229 (2). De variis traditionibus affinitatis.
Cap. 230 (3). Si coniugium sit inter eos qui nota consanguinitate dividuntur.
Cap. 231 (4). Quibus personis testificantibus sint dirimenda coningia.
Cap. 232 (5). Quid sit fornicatio.
Cap. 233 (6). Quid sit stuprum.
234 (7). Quid adulterium.
235 (8). Quid incestus.
236 (9). Quid raptus.
Cap. 237 (1). De spirituali cognatione.
Cap. 238 (2). Qui sint filii spirituales.
Cap. 239 (3). De copula spiritualium vel adoptivorum et naturalium filiorum.
Cap. 240 (4). De copula filiorum qui ante compaternitatem vel post nati sunt.
Cap. 241 (5). Si cui liceat duas commatres ducere, unam post alteram.
Cap. 242 (6). Si vir et uxor simul valeant tenere puerum.
Cap. 243 (7). De secundis et tertiis et deinceps nuptiis.
Cap. 244 (1). De resurrectionis et iudicii conditione.
Cap. 245 (2). De voce tubae.
Cap. 246 (3). De nocte media.
Cap. 247 (4). De libris qui tunc aperientur.
Cap. 248 (5). De memoria electorum, si tunc praeterita mala teneat.
Cap. 249 (6). De his qui vivi reperientur.
Cap. 250 (7). Quomodo intelligitur Christus iudex vivorum et mortuorum.
Cap. 251 (1). De aetate et statura resurgentium.
Cap. 252 (2). Quod resurget quidquid fuit de substantia et natura corporis, etsi non in eadem parte corporis.
Cap. 253 (3). Quod sancti sine omni deformitate resurgent.
Cap. 254 (4). Utrum reproborum corpora cum deformitatibus resurgant quas hic habuerant.
Cap. 255 (5). Quod non consumentur malorum corpora quae tunc ardebunt.
Cap. 256 (6). Si daemones corporali igne cremantur.
Cap. 257 (7). Si animae sine corporibus sentiunt ignem materialem.
Cap. 258 (8). De abortivis fetibus et monstris.
Cap. 259 (1). De diversis animarum receptaculis post mortem.
Cap. 260 (2). De suffragiis defunctorum.
Cap. 261 (3). De officiis sepulturae.
Cap. 262 (4). De duobus aeque bonis, quorum alter post mortem plura habet auxilia.
Cap. 263 (5). Quibus suffragiis iuvabuntur in fine reperti.
Cap. 264 (6). Quomodo sancti et glorificati et angeli audiunt preces supplicantium et intercedunt pro eis.
Cap. 265 (1). Si valde malis praestatur mitigatio poenae.
Cap. 266 (2). De occulto Dei iudicio.
Cap. 267 (3). De iustitia et misericordia Dei.
Cap. 268 (4). Quare quaedam opera dicuntur iustitiae, quaedam misericordiae vel bonitatis Dei.
Cap. 269 (5). Quomodo universae viae Domini dicuntur misericordia et veritas.
Cap. 270 (1). De sententia iudicii.
Cap. 271 (2). Quod sancti iudicabunt et quomodo.
Cap. 272 (3). De ordinibus eorum qui erunt in iudicio.
Cap. 273 (4). De ordine iudicii et ministerio angelorum.
Cap. 274 (5). Si post iudicium daemones praeerunt hominibus ad puniendum.
Cap. 275 (1). De forma iudicis.
Cap. 276 (2). Qualis apparebit forma servi.
Cap. 277 (3). Quare secundum formam servi dicitur Christus suscitaturus corpora.
Cap. 278 (4). De loco iudicii.
Cap. 279 (5). De qualitate luminarium et temporis post iudicium.
Cap. 280 (1). De differentia mansionum in caelo et in inferno.
Cap. 281 (2). Si quid ibi cognoscitur ab aliquo, quod non intelligant omnes.
Cap. 282 (3). De parilitate gaudii.
Cap. 283 (4). Si maior sit beatitudo sanctorum post iudicium.
Cap. 284 (1). Si mali in inferno peccabunt.
Cap. 285 (2). Quare dicuntur tenebrae exteriores.
Cap. 286 (3). Si damnatorum animae notitiam habeant eorum quae hic fiunt.
Cap. 287 (4). De Lazaro et divite.
Cap. 288 (5). Si boni et mali invicem se vident.
Cap. 289 (6). De chaos inter bonos et malos.
Cap. 290 (7). Utrum visa impiorum poena minuat vel augeat bonorum gloriam.

About

No Description Available
Is Part Of Sentences commentaries
Question Listed edited by
Question Listed encoded by Jeffrey C. Witt